Η επιλογή να παραχωρηθεί ο Ματίας Γκονζάλες στην Ομόνοια Αραδίππου με τη μορφή δανεισμού εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλάνο ανάπτυξης, όπου οι υποσχόμενοι παίκτες του συλλόγου καλούνται να «ψηθούν» σε περιβάλλοντα με λιγότερη πίεση, αλλά υψηλό ανταγωνισμό, διότι τα «περιστέρια» έχουν ως στόχο την παραμονή στην κατηγορία.
Παράλληλα, η αποδέσμευση του Ευριπίδου προς την ίδια ομάδα με ελευθέρα μεταγραφή δείχνει ότι η ΑΕΚ δεν λειτουργεί μόνο με κριτήριο την ποσότητα, αλλά διαμορφώνει προσεκτικά το ποιοι θα συνεχίσουν υπό τη δική της στέγη και ποιοι θα αναζητήσουν αλλού τον επόμενο σταθμό στην καριέρα τους.
Η παραχώρηση του Γκονζάλες και οι επαφές για άλλους δανεισμούς νεαρών συνθέτουν ένα ξεκάθαρο μοντέλο διαχείρισης, οι νεαροί δεν «παρκάρονται» στην άκρη του πάγκου, αλλά τοποθετούνται σε ομάδες όπου έχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να παίζουν βασικοί. Ο σύλλογος επιχειρεί να κερδίσει σε δύο επίπεδα, αφενός να αποκτήσει πιο «γεμάτους» ποδοσφαιριστές όταν αυτοί επιστρέψουν, αφετέρου να διατηρήσει ισορροπία στο ρόστερ της πρώτης ομάδας, χωρίς να το φουσκώνει με παίκτες που θα μένουν μοιραία εκτός αποστολής.
Στην πράξη, η διαφαινόμενη συνεργασία με την Ομόνοια Αραδίππου λειτουργεί εξαιρετικά, παρέχοντας ασφαλές πλαίσιο για να αναπτυχθούν ποδοσφαιριστές, με σαφή όμως αναφορά ότι αντέχουν στις απαιτήσεις του ποδοσφαίρου της πρώτης κατηγορίας.
