Η Εθνική μας ηττήθηκε για ένα ακόμα παιχνίδι. Έστω και αν αγωνιζόταν σε μία δύσκολη έδρα με ένα αντίπαλο που έχει παίκτες που παίζουν στην Σέριε Α, αν ορισμένες συγκυρίες του αγώνα ήταν με το μέρος μας, ενδεχομένως να φεύγαμε ακόμη και με το διπλό από την Ποντγκόριτσα.
Και αυτό δεν «κουμπώνει» μόνο επιθετικά, αλλά ιδιαίτερα αμυντικά, όπου στο πρώτο μέρος αντέξαμε στην πίεση. Συνήθως τα προηγούμενα χρόνια, έστω και με περιπετειώδεις τρόπους η μπάλα κατέληγε στα δίχτυα μας μετά από πίεση.
Σίγουρα ο Φαμπιάνο είναι καθοριστικός… Αλλά αυτόν που ξεχωρίσαμε είναι τον Κώστα Σωτηρίου. Δέκα αμυντικές συνεισφορές, καθάριζε σχεδόν κάθε φάση με κεφαλιά. Στις προσωπικές εναέριες είχε τέσσερις κερδισμένες, διάβαζε τέλεια το παιχνίδι, είχε καθαρό μυαλό και έπαιρνε σωστές τοποθετήσεις.
Σε πνευματικό επίπεδο το λεγε η ψυχή του, ήταν εκεί… ! Σε πολλά σημεία του αγώνα έκανε παρένθεση τον Κρίστοβιτς, εξαφανίζοντας τον ουσιαστικά. Αναφερόμαστε τώρα σε ένα επιθετικό που παίζει στην Αταλάντα και ήταν στο στόχαστρο της Γιουνάιτεντ όταν έπαιζε στη Λέτσε, από τους κορυφαίους στην Ιταλία.
Ο Σωτηρίου είναι ατόφιο παράδειγμα, ότι όποιος φορά τη φανέλα της Εθνικής πρέπει να το κάνει με όλο του το είναι. Μόνο έτσι έρχονται αποτελέσματα.
Χάρης Μιλτιάδους
