Η πρόβα τζενεράλε εν όψει της έναρξης του πρωταθλήματος ήταν συνάμα και το πρώτο δείγμα γραφής του Άρη για τη νέα αγωνιστική περίοδο.
Στο φιλικό κόντρα στην ΑΕΛ (3-2) ουδείς έγινε πιο σοφός ως προς την αληθινή δυναμική της «ελαφράς ταξιαρχίας» και τις πιθανότητες υλοποίησης των στόχων της στη σεζόν.
Αν κάτι κατέστη σαφές, όμως, είναι πού στοχεύει ο λεμεσιανός σύλλογος σε ό,τι αφορά το παιχνίδι του. Η στροφή στους νεαρούς, ταλαντούχους παίκτες και η εξ αυτής συνεπαγόμενη πτώση του μέσου όρου ηλικίας ήταν το πρώτο βήμα επιστροφής στο dna που είχε χαρακτηρίσει την ομάδα στην επιστροφή της στα μεγάλα σαλόνια.
Η ταχύτητα και η ένταση στο παιχνίδι, όπως αυτές εμφανίστηκαν στο παιχνίδι με την ΑΕΛ, μοιάζουν να είναι το δεύτερο. Ο Άρης στη δεύτερη θητεία του Αρτσιόμ Ράτζκοφ φιλοδοξεί να τρέχει και να πιέζει όπως και όσο στην πρώτη του Αλεξέι Σπιλέβσκι.
Οι παίκτες που μπορούν να υπηρετήσουν αυτό το στιλ μοιάζει να είναι διαθέσιμοι. Το ερώτημα είναι, εάν μπορούν συνάμα να προσφέρουν και την απαραίτητη ισορροπία στη μετάβαση, προκειμένου η ομάδα να μη μένει εκτεθειμένη, όταν χάνει την μπάλα.
Το δείγμα γραφής είναι επί του παρόντος μικρό, για να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα. Μέχρι την πρώτη διακοπή του πρωταθλήματος η εικόνα θα είναι πιο καθαρή.
