MUNDIAL
Μετά τον Ουίλι Σεμέδο η Ομόνοια ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει και το δεύτερο μέλος του επιθετικού κουαρτέτου που την οδήγησε με ασφάλεια στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Ο Ράιαν Μαέ ετοιμάζει βαλίτσες για Μεξικό και στο πρόσωπό του το «τριφύλλι» χάνει τον πρώτο σκόρερ του, το «βαρύ πυροβολικό» του, τον επιθετικό με το «εύκολο γκολ» και συνάμα το «φονικό» ένστικτο.
Το οικονομικό αντάλλαγμα, καταφανώς, ήταν δελεαστικό. Διάδοχος, αυτονόητα, θα αποκτηθεί. Όμως, κακά τα ψέμματα, το πλήγμα είναι μεγάλο. Σε συνδυασμό με την αποχώρηση και του Σεμέδο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Οι «πράσινοι» χάνουν τους πιο δεινούς σκόρερ τους και πρέπει να αλλάξουν κατά το ήμισυ τη γραμμή κρούσης τους. Ο χρόνος προσαρμογής και η περίοδος χάριτος των νεοφερμένων μειώνονται.
Η ανάγκη να αφομοιωθούν γοργά κι απόλυτα και να αποδώσουν εξ αρχής τα αναμενόμενα αυξάνεται. ο ίδιο και η πίεση για την απόκτηση ενός επιθετικού που θα αποδειχθεί… κανονιέρης. Τι προσπορίζει αισιοδοξία -πέραν από το διαθέσιμο μπάτζετ; Ότι ο προπονητής και η ομάδα προγραμματισμού το έχουν ξανακάνει. Μόλις το περασμένο καλοκαίρι. Με την απόκτηση (κυρίως) του Μαέ όσο και (δευτερευόντως) του Τάνκοβιτς. Δεν έχει περάσει, άλλωστε, πολύς καιρός από τη φιέστα του πρωταθλήματος, στο πλαίσιο της οποίας ο Μπεργκ είχε αποκαλύψει πότε άρχισε να πιστεύει στον τίτλο: «Αφού υπογράψαμε τους Μαέ και Τάνκοβιτς, ήξερα ότι είχαμε μια ομάδα ικανή να σκοράρει».
Μια ατάκα που καταδεικνύει τόσο το μέγεθος της απώλειας όσο και την ικανότητα των ιθυνόντων στον εντοπισμό και στην απόκτηση των κατάλληλων παικτών. Ιδού, συνεπώς, πεδίο δόξης λαμπρό…
